Gisteren las ik vanuit verpleegkundige hoek enkele interessante dingen over boerka’s, het wassen van mannen, respect voor irrationele ideeën, het weigeren van studenten voor de opleiding verpleegkunde en gewetensbezwaren. Het begon op nursing.nl waarop een standpunt van V&VN wordt aangegeven:

V&VN vindt dat gezichtsbedekkende kleding zoals een boerka, helm of bivakmuts de communicatie tussen de hulpverlener en de patiënt kan verstoren. Je mag dus vragen deze af te doen, aldus de beroepsvereniging.

Bivakmuts

Een boerka, een helm en een bivakmuts. Verstoren de communicatie. Lekkere vergelijking. Want, hoewel de boerka/niqaab en bivakmuts overeenkomsten vertonen, mogen we de verschillen niet over het hoofd zien.

Om dan, zoals V&VN doet, een bivakmuts te vertonen op hun website vind ik wat ongevoelig. Helemaal voor een beroepsgroep van wie multicultureel denken verwacht mag worden. We hebben een handjevol boerka’s in Nederland en dat handjevol kan zich beroepen op vrijheid van godsdienst. Daar hebben ze recht op, of althans een analyse van hun recht daarop. Hoewel ik geen voorstander van het idee van een boerka ben (verassend he?), ligt het onderbuikgevoel nogal eens voor het oprapen in dergelijke discussies. We hebben volgens Peter Singer echter goede redenen om, letterlijk, twee keer na te denken.

niqaab

Dat geldt ook voor het idee dat je als vrouw geen mannen wilt wassen vanwege je geloof. Want dat is het volgende punt in het stukje op Nursing, dat linkt naar een artikel van de Ethiek Commissie van V&VN: ‘Omgaan met gewetensbezwaren, wie moet de gevolgen dragen?‘ Reden voor het schrijven daarvan was, zo lezen we, het volgende:

Op dit moment krijgen opleidingen bijvoorbeeld af en toe te maken met studentes met een moslimachtergrond, die op het moment dat ze stage gaan lopen aangeven dat ze vanwege hun levens- of geloofsovertuiging geen mannen kunnen/mogen wassen.

Boerka

Boerka

Wanneer heeft een (religieuze) overtuiging genoeg zeggingskracht om te gelden als volledig te respecteren eigenschap van een persoon? Religie kent in die zin een enigszins speciale status. Niemand kan in  naam van een godsdienst iemand vermoorden en vervolgens voor het gerecht succesvol claimen dat God hem of haar die opdracht heeft gegeven. Maar je mag wél weigeren mensenrechten te erkennen op basis van je religie. Ergens ligt dus een grens, vinden we. Aan ons als mens de schone taak om die grens te bepalen.

Mocht de kous af zijn met mijn persoonlijk idee over boerka’s en weigeren mannen te wassen op basis van een religieus gedachtengoedm dan waren we snel klaar. Ik kan daar niets mee, zie er het nut, de lol of de noodzaak niet van in. Ik zal niet ontkennen soms het gevoel van ‘advocaat van de duivel’ te hebben gehad bij het schrijven van het nu volgende. Maar ik denk dat dergelijke moeilijke vraagstukken om meer beschouwing vragen dan die van persoonlijke ideeën over (een) religie.

Laten ik daarom beginnen met de samenvatting en standpuntsbepaling van de Commissie Ethiek:

Standpunt van de Commissie Ethiek V&VN
De Commissie Ethiek V&VN is van mening dat op het moment dat gewetensbezwaren zich richten tegen een handeling die tot de kerntaken van het beroep van verpleegkundige of verzorgende behoort, het niet vanzelfsprekend is dat de gevolgen van deze gewetensbezwaren door de opleiding (of werkgever) en op een ander niveau door collega’s en patiënten gedragen moeten worden. Gewetensbezwaren tegen een handeling die tot de kerntaken van het beroep behoort, betekenen dat de relatie zorgverlener – zorgvrager nauwelijks gestalte kan krijgen en dat een aanzienlijk deel van de zorg door collega’s overgenomen moet worden. De opleiding aanpassen om tegemoet te komen aan deze gewetensbezwaren, betekent dat het beroep van verpleegkundige of verzorgende ondergraven wordt. De Commissie Ethiek is daarom van mening dat het beter is om personen, die een handeling die tot de kerntaken van het beroep behoort, vanwege gewetensbezwaren niet kunnen of mogen uitvoeren, niet tot de opleiding toe te laten.

De cursivering van de laatste zin heb ik zelf aangebracht. Wat daar staat is – meine Liebe! – nogal een claim. Volgens mij is het echter ook een behoorlijk gammele claim die neerkomt op het volgende schema:

  1. Opleiding en werkgevers zijn niet verantwoordelijk voor het opvangen van weigering van kerntaken op basis van gewetensbezwaren.
  2. Het wassen van mannen en vrouwen behoort tot de kerntaken van de verpleegkundige
  3. Wanneer iemand weigert om mannen te wassen druist dit in tegen de kerntaken van het beroep

conclusie: iemand die weigert mannen te wassen mogen we de toegang tot de opleiding weigeren.

In de uiteenzetting en onderbouwing van bovenstaande argumentatie wordt o.a. een vergelijking gemaakt met de weigering mee te werken aan het vaccineren van zorgvragers (want dan houd je God’s wil tegen) of meewerking te verlenen aan euthanasie  of abortus (omdat je niet mee wil werken aan ‘het doel’ iemand te doden). Dat zijn twee gewetensbezwaren waar doorgaans gehoor aan wordt gegeven binnen de zorg. Vaak gebeurt dit vanuit een christelijke levensvisie, die binnen de Nederlandse maatschappij ‘gewetensprecedenten ’ kent: zo zijn docenten te weigeren op basis van hun seksuele geaardheid en kan een ambtenaar weigeren op basis van seksuele geaardheid weigeren twee personen in ‘de echt te verbinden’. Maar laten we niet afdwalen. De vergelijking tussen euthanasie/abortus/vaccinweigering en de weigering mannen te wassen  gaat volgens de V&VN nl. mank. Naar mijn mening valt op de redenatie daarover wat af te dingen, maar eerst de belangrijke zaken. Als men mensen toegang tot een opleiding denkt te moeten ontzeggen, vind ik dat er verdomd goede argumenten boven tafel moeten komen. En volgens mij vergeet V&VN om te beginnen een essentieel onderdeel te noemen:

Boventalligheid .

Als een student verpleegkunde stage loopt bij welke instelling dan ook, js deze boventallig. Dat staat in ieder geval in mijn schoolregels en stagecontracten. Voor zover ik weet is dit algemeen gebruikelijk. Een stagiaire staat dus niet in plaats van een vaste werknemer. (voor leerling-verpleegkundigen geldt dit overigens niet) Als een stagiaire iets weigert te doen, dan is dat dus per definitie géén taak die diens werkgever op moet vangen. Er is, strikt gezien, geen verandering in de bezetting. Een stagiaire kost tijd (en kan deze ook opleveren!), maar een handeling niet doen levert geen ‘extra’ werk op, helemaal als in de tijd dat er een anders een man gewassen wordt ander werk gedaan kan worden. En dat lijkt me altijd voorhanden. Wassen mag dan tot de kerntaken worden gerekend, als er niet opgevangen hoeft te worden levert de V&VN geen overtuigend bewijs om af te zien van professionele erkenning van het gewetensbezwaar jegens het wassen van iemand die doorgaans voorzien is van een piemel. Helaas is het woord boventalligheid niet één keer in het relaas van V&VN te vinden. Dat lijkt me onterecht.

De irrationele verpleegkundige en de decubitusgod

We kunnen een boerka of de weigering mannen te wassen raar of irrationeel vinden, maar mensen hebben recht op die irrationele overtuigingen. In hun rapport erkent de V&VN immers het recht op weigering van vaccinatie. Dat zou indruisen tegen de wil van een god die ziektes op je pad stuurt. Mocht je daar in geloven dan hinder je de wil van God. En die wil je volgens mij niet tarten als je gelooft in een god die kinderen opzadelt met mazelen, polio, rode hond, influenza, pneumokokken, meningokokken, Haemofilus influenza, bof, kinkhoest, tetanus, HIV en difterie. Om er maar eens wat te noemen. Dus mag je weigeren om dat bij een zorgvrager te doen. Belangrijk daarbij is, volgens V&VN het feit dat dit relatief weinig voorkomt én dat vaccineren niet tot de kerntaken van de verpleegkundige hoort.

Daarbij plaats ik twee kanttekeningen: ten eerste is naar mijn schatting het aantal niet-mannen-wassende boerkadraagsters dat in de verpleegkundeschoolbanken is te vinden relatief zeer gering. Wellicht zelfs kleiner dan het aantal euthanasie- en vaccinweigeraars. Ten tweede zie ik vaccinatie in het licht van preventie. Preventie is een hot issue binnen de verpleegkunde. Primair, secundair, tertiair: een verpleegkundige is down with that. Mager, oud, bedlegerig en weinig pijnsensatie? Om de drie a vier uur draaien en op een speciale matras. Voorkomt decubitus. Evidence based. Nu kan men claimen dat decubitus onder God’s wil valt, maar dan wordt het toch wel kwaad kersen eten in de gezondheidszorg. Ik denk dat men snapt waar ik heen ga met dat argument. Waarom wel wisselliggen en niet vaccineren? Moet een werkgever met dergelijke marginale rationaliteit rekening houden? Vanuit mijn persoonlijke visie is dat volslagen absurd. Voor het meewerken aan euthanasie is wat dat betreft veel meer te zeggen.

Boerka ‘goedkeuren’ dus?

Zijn boerka’s dan geen bakens van vrouwenonderdrukking? (evenals het verbod mannen te wassen) Op nursing.nl wordt er in de reacties door ene ‘jantien’ over ‘pappen en nathouden van extreme groeperingen‘ gesproken . De boerka als symbool voor een (o.a.) vrouwonvriendelijk systeem. Door de boerka goed te keuren zou je dan (indirect) een repressief systeem in stand houden. Ik neem in deze analyse ook de verpleegkundige in de boerka mee. De eerlijkheid gebied me te zeggen dat het even duurde eer ik door had dat men het op nursing.nl had over zorgvragers in burqa, en zorgverleners die weigeren mannen te wassen. Ik had toen al een redelijk stuk geschreven over de zorgverlener (in spé) in een boerka. Achteraf gezien is de beschouwing echter wel toepasselijk (denk ik).

Wat ik van de boerka of de niqaab weet is dat het een uitvloeisel is van (de) hijaab; een set regels/gebruiken die te maken hebben met reinheid en de wegen om aan die deugd te kunnen voldoen. Het verhullen van (onderdelen van) het vrouwelijk lichaam met vrij vormeloze kleding kan vanuit het idee van de moslim wellicht zelfs rationeel genoemd worden. Maar de boerka heeft wel het nadeel dat de frequentie van het voorkomen ervan op een bepaalde plek niet altijd positief correleert met de mogelijkheden van de vrouwen aldaar. Wat heet… Maar daaruit mogen we volgens mij evenwel niet direct afleiden dat een vrouw die een burqa draagt ook daadwerkelijk onderdrukt wordt. Als het hebben van het idee dat God de meest verschrikkelijke ziektes op kinderen loslaat geen problematisch standpunt is, is het idee dat God’s wil voorschrijft dat je je op een bepaalde manier moet kleden niet echt schokkend. Als ik mocht kiezen, wist ik het wel. Doe mij de project-catwalk variant maar.

Onderdrukte opleiding

Het volgen van een goede opleiding lijkt me verder ook totaal wat anders dan onderdrukking. Met het risico paternalistisch over te komen lijkt het me zelfs wenselijk om, vanuit een idee dat een burqa vrouwenonderdrukkend is, deze vrouwen de mogelijkheid te geven om toe te treden tot een opleiding. Dat er binnen de verpleegkunde voornamelijk vrouwen te vinden zijn, lijkt me daarbij een voordeel. Nog niet zolang geleden was het in Nederland de norm dat je als vrouw géén andere opleiding dan enkele jaren basisschool kreeg. Getrouwd? Dag carrière. Nu maken we ons druk om het feit dat vrouwen stelselmatig minder verdienen dan mannen. Dat dit verschil bestaat is onverkoopbaar, maar de wijze waarop daar doorgaans tegen aan wordt gekeken is veelzeggend. In ieder geval in vergelijking met vroeger. De gemiddelde Nederlandse vrouw is vrij om zelf het niet krijgen van kinderen in de hand te houden en, mocht er toch een zwangerschap ontstaan, deze af te breken, op eigen inzicht. Degene die de boerka ziet als onderdeel van een onderdrukkend systeem heeft dus veel redenen om deze wél tot een opleiding toe te laten. Ik acht de kans dat de boerka áf gaat, of vervangen door een niqaab trouwens groter wanneer er een deugdelijke opleiding genoten wordt.

Communicatie & een sidenote over de geschiedenis van het uniform

De conclusie dat een helm of bivakmuts belemmerend is in de communicatie was reeds geciteerd. Nu vind ik die vergelijking wat ver gezocht, ook als het gaat om de verpleegkundige die een burqa draagt. Het uiterlijke voorkomen en/of de praktische belemmeringen voor een verpleegkundige zijn bij een helm of bivakmuts een stuk heftiger dan die van een burqa en zeker de niqaab. Niettemin zou ik willen zeggen dat ik daarbij liever uitga van de capaciteiten van de persoon in kwestie in de context van de situatie. Mag een burqa dragend persoon wel voor Bartiméus werken?

Wel lijken problemen me op dit punt meer voordehand liggend: gezichtsuitdrukkingen en in het geval van een boerka oogcontact worden bijna onmogelijk gemaakt. Maar een goede zorgverlener is meer dan oogcontact en gezichtsuitdrukkingen en niet iedere situatie vraagt om een zelfde mate van visuele aanwezigheid. Ook geloof ik in het aanpassend vermogen van de mens en zie ik mezelf als bevooroordeeld als ik een vrouw in een boerka of niqaab als ‘communicatief onvaardig’ bestempel. De rijkheid aan vormen communicatie is mij, al ben ik nog maar enkele jaren in de zorg te vinden allang duidelijk. Een wonderschoon fenomeen hoe zorgvragers en zorgverleners kunnen ‘klikken’, ondanks de soms penibele situatie van mensen. Als ik een menselijke eigenschap moet noemen is het vermogen om aan te passen aan de omgeving.

Gezien het feit dat identificatie een eis kan zijn van een zorgvrager lijkt me dat de wet boven de godsdienstige overtuiging gaat. Net als moord is dat ‘over de grens’. Natuurlijk is het geen misdaad, maar kan er een situatie ontstaan waarin niet voldaan wordt aan de WGBO. Een zorgvrager kán weigeren. Dat weet de gemiddelde man in de zorg waarschijnlijk maar al te goed, alhoewel het zéér weinig voorkomt.  Maar uit een kamer gestuurd worden vanwege (de combi van) in een staartje gebonden haren en XY chromosomen komt voor. Dat kan ook gelden voor de zorgverlener in een burqa. Niettemin zal ik een dergelijke vraag altijd respecteren, de gevolgen zijn echter wel voor de zorgvrager. Dat is dan niet anders. Vanuit de gedachte dat het feit dat ik een man ben mij niet belemmert respectvolle en goede zorg te verlenen ken ik de vraag misschien niet veel ‘gezond verstand’ toe (eerder angst, schaamte, of mogelijk het doormaken van seksueel geweld), maar heb ik er absoluut respect voor. Respect hebben voor de wachttijd die er op volgt hoort vervolgens bij ‘goed patiëntschap’.

Als een sidenote: ook in de kleding van de verpleegkundige is de vrijgevochtenheid van de vrouw te herkennen. Van habijt naar rok naar broek. Aan de vrouwen die liever in een rok werken zou ik willen zeggen: meld u hieronder in een reactie. Mijn schatting is dat de rok gemiddeld geen gewenst kledingstuk is. Vanuit die positie zou ik willen vragen voor dezelfde erkenning van de burqa en niqaab als de broek heeft gekregen. Ook toen kwam de baan eerst.

Even recapituleren…

Ik heb proberen aan te tonen dat het opvangen van kerntaken moeilijk als argument voor het weigeren van toegang tot de opleiding kan worden geponeerd. Boventalligheid is hierbij de belangrijkste factor. Dat betekent dus dat de nieuwe conclusie die ik hieronder wil trekken niet geldt voor de verpleegkundige die solliciteert op een functie waarin zorg voor mannen kerntaak is, of de leerling-verpleegkundige. Dat gezegd hebbende zijn er legio voorbeelden van vakken waarbij een verpleegkundige niet of zéér weinig mannen hoeft te wassen. In een half jaar stage in de psychiatrie heb ik geen één man gewassen en één keer meegemaakt dat een cliënt daar begeleiding bij nodig had.

Het standpunt dat een goede communicatie per definitie onmogelijk wordt gemaakt vind ik ook niet zéér solide, hoewel het een wat problematischer vraagstuk is dan het argument van de werklast en weigeren mannen te wassen. Maar ik denk dat er redenen zijn om niet op voorhand aan te nemen dat goede communicatie onmogelijk is.

Als ik er van uitga dat vaccinatieweigering en weigering tot het meewerken aan euthanasie qua frequentie de burqa of de mannen-was-weigering  weinig zal doen, wordt het verhaal zelfs nog wat anders. Dan kan wassen wel tot kerntaak verheven worden, maar betekent het in praktijk weinig, qua aantallen. Daarbij geldt dat ik uitga van preventie als een kerntaak van een zorgverlener. Preventie van ziekte in het geval van vaccinatie en preventie van uitzichtloos en ondraaglijk lijden in het geval van euthanasie. Mocht men het HBO-V competentieprofiel  - gesel der HBO-V student – niet kennen, klik dan hier voor  het (online) HBO competentieprofiel Verpleegkundige Gerontologie-Geriatrie. (da’s nogal een mondjevol, ‘VGG profiel’ is makkelijker) . Preventie kent ruimte aandacht in verschillende ‘zorgrollen’ en ‘kerncompetenties’. (voor uitleg daarover, zie ook het online VGG profiel)

Hernieuwde conclusie op basis van de argumenten van de V&VN

Als men het weigeren mannen te wassen ziet als reden om toegang tot de opleiding te ontzeggen, dan valt dat volgens mijn minstens net zo goed te zeggen voor de vaccinatieweigeraar. Hoezeer dat idee ook z’n plezierige kanten heeft (f*k you NVKP), kan ik niet mijn gevoel op dat punt boven rationele argumenten doen gelden.

Studenten de toegang tot een opleiding ontzeggen op basis van de door V&VN besproken problemen en geboden argumenten vind ik op z’n minst tekortschietend. In dat opzicht kan ik denk ik hard maken dat ‘verpleegkundige’ verdediging van de standpunten als (student)verpleegkundige een ethische waarde toegekend moet worden. Het zijn (toekomstige) collega’s en het is niet zo dat we ze kunnen missen. Zullen we de onderbuikgevoelens laten zitten waar ze zitten en dat enorme orgaan tussen onze oren gebruiken? (nee, niet je neus)

Gezien de beperking van vrijheid tot het kiezen van een opleiding die inachtneming van het standpunt van V&VN op zal leveren vind ik dat de V&VN met betere argument moet komen, of hun standpunt dient te wijzigen.

Die mening doe ik open en bloot en het staat een ieder vrij om daar inhoudelijk op te reageren en mijn ongelijk aan te tonen. Maar áls ik gelijk heb, begaat de V&VN een grove schending van onze grondrechten, door op te roepen tot discriminatie op basis van geloofsovertuiging. Mocht een ik-wil-geen-mannen-wassen student geweigerd worden op basis van de V&VN argumenten, dan zie ik die argumenten in een eventuele rechtszaak aan flarden gesneden worden. En dan zit ik met een spandoek op de voorste rij.

“Zonder piemels ook verpleegkundige!”

De Nederlandse reguliere gezondheidszorg. At your service.

Vandaag is de nieuwe ‘Sax’ uit, het redactioneel onafhankelijk maandblad van Saxion Hogescholen. (klik hier voor hun website) Een mooi verzorgde glossy, die ik doorgaans graag mag doorbladeren. (de aanval op de kerstman in het decembernummer was goed te pruimen) Deze maand mocht ik echter ook een bijdrage leveren! In de rubriek Ja/Nee wordt nl. de nieuwe opleiding tot CAM therapeut onder het voetlicht gebracht. Op Ars GeriatriCare was er hier en hier reeds over te lezen.

Read the rest of this entry »

‘A statement of fact cannot be insolent’. – Orac

Inleiding

Binnen de gelederen van Saxion staat er een nieuwe opleiding in de startblokken. Vanuit Hilversum wordt de Academie voor Natuurgeneeskundige overgenomen door Saxion Next, de particuliere tak van Saxion. Aldaar wordt de opleiding in een jasje genaamd Complementary and Alternative Medicine (CAM)-therapeut gegoten. Binnen deze opleiding worden therapieën als homeopathie en acupunctuur onderwezen. Dat is vanwege een aantal redenen interessant, maar met name het feit dat het therapieën zijn die gebaseerd zijn op wishfull thinking is interessant: er is niet het minste bewijs dat homeopathie of acupunctuur effectief zijn.

Read the rest of this entry »


De feestdagen. We vieren een gezellig samenzijn met familie, de geboorte van een religieus idool of het ong. 14miljardste rondje dat de aarde om de zon heeft gemaakt. We stoppen ons vol met voedsel, drank en de beste wensen. Wat hebben we het goed: vrede op aarde en in de mensen een welbehagen.

Fuck dat.

Ik wil zeker niet ieder plezier ondergeschikt maken aan de ellende op de wereld, maar de wijze waarop we soms oogkleppen op hebben en houden verdient meer dan één aanval en wat is nu een betere tijd om dat te doen als de Westerse Wereld zich in een consumptieorgie stort? (700.000.000 euro uitgegeven in Nederland). Op de valreep van 2009 presenteer ik daarom mijn nominatie voor meest misselijkmakende onderzoek van 2009:

Mukengere Mukwege, D. & Nangini, C. (2009). Rape with extreme violence: The new pathology in south kivu, democratic republic of congo. PLoS Med, 6(12):e1000204+. [DOI] [PDF]

Ten eerste hoop ik het in het nu volgende het tenenkrommende geklaag dat 2009 ook zeker heeft gekenmerkt van een minder fijne nuance te voorzien. Ik denk dan bijv. aan idioterie aangaande kamerleden die debatteren over een ‘kopvoddentax‘ (hoe %^$&* kan je wezen?) en ander populistisch geneuzel. Ten tweede hoop ik de horizonten te verbreden waarmee we naar de wereld kijken en, last but not least: getuigen te creeëren. Leest u verder…

Read the rest of this entry »

De wereld van internet heeft onlangs een op z’n minst interessante ontwikkeling ondergaan: het vrije downloaden van films en muziek wordt in toenemende mate aan banden gelegd door justitie. Ik heb hier gemengde gevoelens over, maar gisteravond schoot me wat anders te binnen.

Read the rest of this entry »

Als niet-gelovige en vegetariër is kerst voor mij een enigszins vreemde aangelegenheid: de mij vroeger aangeleerde gedachte aan kerst – de geboorte van Jezus – zegt me weinig meer en de tonnen vlees die tijdens kerst verorberd worden hebben voor mij weinig met ‘vrede op aarde’ te maken. Het zal wel meer slaan op het ‘in de mensen een welbehagen’.

Wellicht uit enige frustratie, maar ik dacht: laat ik het eens over een andere boeg gooien. Daarom het volgende schrijfsel, dat ik enige tijd geleden opzette na het lezen van het boekje ‘God is gek’. Het boekje is geschreven door Kluun, het inmiddels overbekende schrijversbegrip dat ‘Komt een vrouw bij de dokter’ en ‘de Weduwnaar’ uitpoepte. Hoewel ze beide naast me in de boekenkast staan, heb ik ze zelf niet gelezen. Vriendinlief verslond ze. Ieder z’n ding denk ik. Maar ‘God is gek’ heb ik wel gelezen. Gaat ook snel, met nog geen zestig pagina’s en een wat egotrippende maar humoristische stijl van schrijven.

Read the rest of this entry »

Enkele weken geleden werd me gevraagd of ik als student een stuk wilde schrijven over het VGG competentieprofiel. In het Engels. Voor een internationale nieuwsbrief van het kennisnetwerk Ouderenzorg.

Hoe cool!

De eerste versie behoefde nog enige aanpassing, maar de tweede versie is opgenomen in de nieuwsbrief die ik onlangs per e-mail ontving:

Newsletter Elderly Care & Education.pdf Newsletter Elderly Care & Education

Op pag 2 & 3 mijn stukkie in de rubriek ’student talk’.

Yup, really.

Berichtte ik enkele dagen geleden nog dat studenten op Saxion de meest prachtige initiatieven ontplooien, nu lezen we dat Saxion Next een heuse opleiding tot natuurgeneeskundigekwakker krijgt. (klik hier voor de CAM pagina van Saxion Next) De opleiding komt vanuit Arnhem met zo’n 170 studenten en docenten richting Saxion en moet een HBO erkende opleiding worden. Dat was tot op heden toch wat lastig. Maar accreditatiebureau Hobéon is al langsgeweest en het ziet er rooskleurig uit volgens de mensen van Saxion Next. Het auditteam zal wel een mooie lijst in hebben kunnen vullen, met items als:

De eindkwalificaties van de opleiding sluiten aan bij de eisen die door (buitenlandse) vakgenoten en de beroepspraktijk gesteld worden aan een opleiding in het betreffende domein (vakgebied/discipline en/of beroepspraktijk.

Op Saxion Next lezen we dat o.a. de vereniging van Klassiek Homeopaten daar garant voor staat. Een ieder die bekend is met schrijfels van iemand als Renckens snapt dan waar de schoen wringt. Al eeuwen lang is men druk doende te profeteren over homeopathie en acupunctuur en in die tijd lijkt er niet echt een spat te zijn veranderd. Het zijn nog steeds dezelfde placebo’s, dezelfde kringetjes en dezelfde door afwezigheid schitterende ontvankelijkheid voor kritiek. Maar het is helaas wel de rommel die de opleiding lijkt te willen gaan aanleren. Stuiteren dus maar met die flesjes en verdunnen tot je een ons weegt.

Homeopathie. Kom op zeg. Zullen we dat boekje nu gewoon eens dicht doen? Zetten we het netjes naast de verhalen over een platte aarde, de leer der humoren van Galen en de sprookjes van duizend en een nacht.

Dáár zal de ‘Organon’ prima tussen passen.

Mag ik even huilen?

Bezinning. In de woelige wereld van de verpleegkunde een welkome gast, al zou ‘ie wat vaker langs mogen komen. Gelukkig hebben twee verpleegkundestudenten van Saxion Enschede de handen uit de mouwen gestoken en een bijzondere activiteit op poten gezet. Samen met theateratelier Wiezewozo organiseerden en verzorgden ze:

Mag ik even huilen?

Een programma over afscheid nemen waarbij gehuild, gelachen en gegruwd mag worden. Een directe confrontatie met eindigheid van het leven en de betekenis daarvan voor jou in de zorg!

Niets teveel gezegd. Gisteren vond de voorstelling plaats en dit is een impressie van een geslaagde avond:

Read the rest of this entry »

Ongeveer 27 jaar geleden werd ik op de wereld gezet. Ik had al vrij snel een punthoofd van de toestanden in de wereld (zuignappie), dus dat moest, achteraf gezien, uiteindelijk wel resulteren in het spuwen van gal en inzicht (*kuch*) op een weblog. Dat dat veelal over de ouderenzorg zou gaan is een kwestie van prettige chaos geweest. Leuk is het in ieder geval.

Om deze heugelijke dag met mijn bescheiden lezersschare (dank!) te fêteren, heb ik twee oude artikelen opgepoetst. (voorzien van wat extra beeldmateriaal, spel- en typefoutjes verwijderd etc.)  Mocht je ze dus nog niet hebben gelezen, of benieuwd zijn naar het nieuwe jasje, they’re all yours:

De invloed van omgevingslicht op dementerende mensen
Het wachten is op de tsunami van dementie; over een niet al te lange tijd zal Nederland een enorme groei van het aantal dementerende mensen doormaken. Het wordt alle hens aan dek. Joost van Hoof, een jonge Nederlandse ingenieur die zich heeft toegelegd op het onderzoek naar het gebruik van domotica bij dementerenden,  deed onderzoek naar de invloed van het omgevingslicht op dementerenden. Verdomd interessant! Lees hier verder…

Meeste mensen gehoorzamen (nog steeds) opdracht tot martelen
In de jaren zestig van de vorige eeuw voerde Stanley Milgram een onderzoek uit dat hem (en z’n onderzoek) wereldberoemd en berucht maakte. Het kostte hem z’n carrière. In 2008 werd het onderzoek ontdaan van ethische problemen en opnieuw herhaald door Jerry Burger. Milgram had gelijk. Shocking. Of logisch? In het blogbericht een uiteenzetting van wat Milgram en Burger allemaal hebben uitgespookt tijdens hun experimenteerdrang. Lees hier verder…

Reacties van harte welkom en een fijne dag!

(p.s. mocht het grapje in het aller-bovenste plaatje je zijn ontgaan, kijk dan even hier)


Geachte bezoeker

Welkom op Ars GeriatriCare, waarop een student verpleegkunde hard z'n best doet om enigszins rationeel op de ouderenzorg, z'n opleiding en het leven te reflecteren.

Voer je e-mail in en druk op de ab-o-knop!

Miniblog

TwitterTwitter als miniblog: omdat er zoveel moois is. [RSS]

Laatste miniblog items:

Stats & Stuff

Stats & StuffGetalletjes, categorieën en de archieven.

Bezoekers

  • 31,429 hits

Categorieën

Archief

Blogkalender

februari 2010
M D W D V Z Z
« jan    
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
wordpress com stats plugin