Eerste Verpleegkundige Cyclus, blogcarnival der verpleegkunden

Klik op de afbeelding en doe mee aan 'de Verpleegkundige Cyclus'!

Iets later dan gepland, maar hier is de eerste editie van het blogcarnival ‘de Verpleegkundige Cyclus’.

In deze eerste editie zullen posts van Lex Tabak (Thuiszorg-blog), Annemiek (Annemiek’s World) en ECGreetje van het gelijknamige weblog de revue passeren. Dames gaan natuurlijk voor en we trappen af met Annemiek:

Vrouwen en hartziekte

In ‘vrouwen en hartziekte‘ gaat de in Amerika als verpleegkundige werkzame Annemiek in op symptomen van hartaandoeningen bij vrouwen. Het is gebleken dat deze veelal andere symptomen vertonen dan mannen, waardoor hun klachten niet serieus genoeg genomen worden. In haar blogpost vermeldt ze dat onderzoek naar hartaandoeningen zich in het verleden m.n. op mannen heeft gefocussed, maar dat het de laatste jaren duidelijk is dat het net zo goed een vrouwen- als een mannenprobleem is. Symptomen presenteren zich niet op een hollywood manier:

“Vaak worden de symptomen door vrouwen niet onderkend. Hollywood heeft niet echt meegeholpen aan het beeld dat mensen hebben van iemand die een hartaanval krijgt. Op tv zie je iemand naar zijn borstkast grijpen en neervallen. Zo gebeurd het in het echt lang niet altijd.”

Symptomen kunnen behoorlijk onduidelijk zijn. Annemiek geeft een casus van een vrouw die met buikklachten op werd genomen, waarna – op doortastend handelen van de arts – een troponine onderzoek werd aangevraagd: daaruit bleek dat de vrouw een hartinfarct had gehad, terwijl niemand eerder op dat idee was gekomen. Goed punt van aandacht en de vraag rijst in me op hoeveel vrouwen goede behandelingen hebben gemist. Annemiek geeft u al bloggend handvatten om niets te missen. Van harte.

Plus- senioren op de cathkamer

Ook op het weblog van ECGreetje blijven we – niet geheel verwonderlijk gezien de naam – in de hartsferen en ook nog eens binnen dat oh-zo interessante domein van de zorg voor ouderen: dubbel prijs dus met ‘Plus-senioren op de cathkamer’. Naast dat het een inhoudelijk vrij lastige, maar informatieve post is (zoekt u even mee in de categorie coronair:  hoofdstam, LAD, diagonaal, CX en RCA?) geeft ECGreetje een kijkje in de wereld van de ‘geriatrische multimorbiditeit’ en psychosociale zorg. Ouderen komen meer dan eens niet met ‘een’ probleem bij de dokter, maar met een scala aan (chronische) aandoeningen. COPD, diabetes, heftige bijwerkingen van medicatie en moeheid van het ziek zijn: misery loves company en dan moet je het nog zien te rooien in dit leven. Toch maar even een 3 uur durende dotterbehandeling ondergaan. Het woord ‘verrot’ dat gebruikt wordt om de toestand van de patiënt na de behandeling aan te geven lijkt me niet uit de lucht gegrepen. ECGreetje kent echter ook de mens achter het steriele doek en doet en passant een aantal levenslessen op van de weerbarstige plus-senior. Mijn leerwerkgroepbegeleider zou trots op haar zijn vanwege haar intrinsieke aandacht voor de mens achter de aandoening! 

“Ondanks dat mevrouw ziek was, was zij helder en sprak haar dank uit dat zij op deze manier een operatie kon voorkomen. Zij wilde nog niet dood en was bang voor de eenzaamheid als zij niets meer kon doen. Misschien kon ze na deze dotter weer normaal leven zoals ze gewend was. We kregen even een gesprek over alleen-zijn en eenzaamheid. Ik heb altijd veel respect hoe deze plus-senioren zo openhartig zijn, de levenservaring, berusting en wijsheid spat eraf. Een lesje in het hier-en-nu-zijn had ik zo gratis te pakken.”

Warm aanbevolen. Tip van ECGreetje: tijd nemen scheelt tijd!

De cliënt die ik nooit meer vergeet, deel 1 t/m 8

Tenslotte een flinke trip down memorylane van Lex Tabak. ‘De cliënt die ik nooit vergeet’ is een persoonlijke weergave van een (zelfstandig) verpleegkundige in de zorg voor een jongen met een zeer ernstige handicap. De introductie die Lex Tabak er zelf bij heeft geschreven zegt meer dan genoeg:

“Sommige patiënten vergeet je nooit meer. Het woord patiënt is altijd enigszins beladen en gebruik ik zelf slechts zelden. In dit geval echter is het gebruik ervan gerechtvaardigd. Het is namelijk meestal zo dat de personen die echt zwaar ziek zijn als patiënt door het leven moeten. Zij worden dusdanig beperkt in hun vermogen een normaal leven te leiden, dat je er niet de term ‘zorgvrager’, ‘cliënt’ of ‘zorgbehoeftige’ aan kunt plakken vind ik. Ze verlangen namelijk geen zorg, ze vereisen zorg. Het verhaal dat ik u in delen vertel gaat over een jongen van 15 jaar. Ik ben ongeveer een jaar werkzaam geweest voor hem, wat later het laatste jaar van zijn leven bleek te zijn. Hij is namelijk niet ouder dan 15 geworden.” 

In het artikel dat bij de inleiding hoort en de zeven delen die er op volgen ontvouwt zich een drieluik waarin moeder, kind en verpleegkundige zich keihard inzetten voor een ‘goed’ leven en allemaal hun deel hebben. In het verhaal komen veel verschillende facetten van het verpleegkundig vak prachtig aan bod, een mooie toevoeging aan een blog dat zich focust op de zakelijker kant van de zorg. (en dat duidelijk doet) Een ironisch punt blijf ik toch de voorliefde van Simon voor het zwemmen vinden: Een uitputtende klus voor zowel verpleegkundige als Simon zelf, maar ook is het zwemmen hetgeen Simon in z’n benarde situatie bracht; een epileptisch insult terwijl hij in de zee zwom veranderde zijn leven voorgoed. 

Het eerste deel uit deze serie lees je hier, het tweede deel lees je hier, het derde deel hier, het vierde deel hier het vijfde hier, het zesde hier, het zevende hier en het laatste deel hier.

Waarom dit blogcarnival, zijn er nog niet genoeg? (en: wat is een blogcarnival?)

Zeker en vast: er zijn genoeg blogcarnivals en zelfs op het gebied van de gezondheidszorg. Maar vaak gaat het om Engelstalige schrijfsels. In een poging om verplegend en bloggend Nederland dichter bijeen te brengen heb ik een blogcarnival opgezet: de Verpleegkundige Cyclus. Het is de bedoeling dat er Nederlandstalige blogpost over de verpleegkunde worden aangemeld, waarna de ‘carnivalhost’ (in dit geval ondergetekende) alle aanmeldingen doorleest en er een samenvattend verslag van schrijft, dat als een blogpost wordt gepubliceerd. (dat is in een notendop de bedoeling van een carnival)

Advertenties
Getagged , , ,

5 thoughts on “Eerste Verpleegkundige Cyclus, blogcarnival der verpleegkunden

  1. lucien Engelen schreef:

    Bram, wat een mooi initiatief van je om een verpleegkundig carnival op te zetten.

    Wellicht volgende carnival op Acutezorg.nl ?

  2. Bram Hengeveld schreef:

    Hallo Lucien,
    Bedankt voor het compliment, het is een idee waar ik al langer mee rondloop. Ik heb de stoute schoenen maar eens aangetrokken. Volgende editie op Acutezorg.nl lijkt me een prima optie!

  3. Annemiek schreef:

    Je hebt het mooi in elkaar gezet!

  4. Bram Hengeveld schreef:

    Ik stel btw voor dat jullie een post/link op jullie websites zetten naar het carnival :D

  5. Annemiek schreef:

    T’is gedaan :)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: