Happy Darwinday!

12 februari 1809, de dag waarop Charles Darwin wordt geboren. De op dat moment nog luiers volpoepende schreeuwerd zal 50 jaar later een boek schrijven dat al vrij snel de wereld op z’n kop zet: On the Origin of species by means of natural selection, or the Preservation of Favoured Races in the Struggle for Life, zoals de volledige titel luidt. Doorgaans wordt het afgekort tot ‘The Origin’, omdat het zo’n overbekend en briljant standaardwerk is. Ik heb het ter ere van het Darwinjaar gelezen (al geef ik toe dat ik er niet heel makkelijk doorheen kwam) en heb er geen moment spijt van gehad en raad het iedereen aan. Waar de natuurkunde naar op zoek is, heeft de biologie al: de theorie van alles. (we weten dat het zo is, maar hoe het precies werkt, dat is nog voer voor wetenschappers)

Voortbordurend op Darwin’s levenswerk, zijn wetenschappers heden ten dage nog steeds bezig om op basis van de kern van Darwin’s werk de wereld van het leven te ontdekken: evolutie is een feit. Maar het is meer dan een feit: de evolutietheorie zet ons midden in het leven (als in alles dat leeft) en wij zijn allen verwant met al het leven om ons heen. We delen stukken van ons genoom met muizen, schimmels en chimpansees. Maar daar wist Darwin nog niets van af. Alhoewel de aanwezigheid van desoxyribonucleïnezuur (DNA) in cellen al (veel) eerder was aangetoond, duurt het tot 1953 voordat de structuur van het molecuul (dat ENORM is) ontdekt wordt. Watson & Crick zijn er wereldberoemd mee geworden, al maakten zij ook foute aannamen, maar wederom was de kern weer klaar als een klontje: DNA bevat de genetische eigenschappen en nu weten hoe die geschreven wordt en hoe het ‘boek’ dat alle letters bevat er uit ziet: een dubbele helix, die mensen als Salvador Dali mateloos inspireerde. C,G,T,A. That’s it. Vier letters. Vier letters die we delen met praktisch alle wezens om ons heen. Van bomen, tot lelie’s, kreeften en hangbuikzwijntjes. Het is het recept (niet de blauwdruk!) waarmee we gaandeweg in elkaar geknutseld worden, van de versmelting van zaad- en eicel, tot aan onze dood. En ook dat geldt voor ieder wezen. 

Ik kan er niets aan doen, maar als ik daar over nadenk word ik een beetje stil. We staan niet aan de top en zijn biologisch gezien niet meer of minder dan een geranium: een gevolg van evolutie, een algoritmisch proces, dat geen sturing kent, geen einddoel en geen ethiek. We zijn hier omdat we hier zijn, omdat in de afgelopen 3 miljard jaar de zaken gelopen zijn zoals ze dat deden. ‘We are the ones that are going to die, and that makes us the lucky ones’, om Richard Dawkins te citeren. Cru, maar waar. De kans dat je dit bericht NIET zou lezen is zo banaal veel groter dan dat je het nu wél doet.

Wellicht hard te verkroppen voor wie anders is opgevoed, maar eenmaal onderdeel van het normale denken, is het een van de meest prachtige en ‘awe-inspiring’ ideeën die ooit aan het menselijk brein ontsproten is. En daar hebben we de evolutie en Charles Darwin dan weer voor te danken.

Happy Darwinday!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: