De ogen van een kind

De laatste tijd ben ik nogal eens te vinden geweest in het UMC st. Radboud te Nijmegen. Vlak achter de hal bij de hoofdingang is daar op een rode muur een poëtische boodschap verwerkt in een mooi kunstwerk (in het Radboud is sowieso vrij veel kunst te vinden). Ik vond het gedicht erg mooi en niet ontoepasselijk voor een ziekenhuis:

Wek mijn zachtheid weer.
Geef mij terug
de ogen van een kind.

Dat ik zie wat is.
En mij toevertrouw.
En het licht niet haat.

Zien wat er is, in alle eerlijkheid, met de nieuwsgierigheid, kennis en zachtheid die bij het werken in de zorg hoort. Een  ‘skilled companion’ worden, of opnieuw worden. Maar voor ik de mooie gedachten over het gedicht verder verknal, hieronder een paar foto’s van het gedicht en de muur in kwestie.

'Wek mijn zachtheid weer'. klik op de foto voor een grote weergave

'Wek mijn zachtheid weer'.

De muur in z'n geheel. Klik op de foto voor een grote weergave.

De muur in z'n geheel. Klik op de foto voor een grote weergave.

 

'Dat ik zie wat is.' Klik op de foto voor een grote weergave.

'Dat ik zie wat is.' Klik op de foto voor een grote weergave.

Getagged

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: