Er is maar weer eens een lijk uit de kast getrokken: welke meerwaarde heeft een HBO-V’er? In de Tweede Kamer weten ze het zo net nog niet en de V&VN is een beroepsprofiel in elkaar aan het drukken. De discussie die m.b.t. dit onderwerp ontstaat bekijk ik doorgaans met argusogen. Niet in de laatste plaats omdat de gebezigde argumenten nogal eens curieus zijn. Ter illustratie:
ik ken mbo-v’ers die op heel hoog niveau presteren en hbo-v’ers die ik niet aan m’n bed wil hebben, dus…
Natuurlijk is dat een nogal wankel argument. Er zullen immers vast hbo-v’ers zijn die op zéér hoog niveau werken, zich bezighouden met kwaliteitsverbeteringen en keihard EBP-minded zijn. En ook mbo-v’ers die er de kantjes vanaf lopen. Als we dan de logica van het bovenstaande argument volgen, dan zien we dat we de mbo-v wel op kunnen doeken. En dat lijkt me een slecht plan.
Een ander vooreeld is te vinden bij Noortje Spengers die op haar nursing weblog zegt dat men op haar afdeling verbaasd reageert als ze zegt dat ze een mbo diploma heeft. (wat natuurlijk heel tof is!) Even verderop stelt ze echter dat 95% van haar collega’s een hbo-v diploma heeft. De optie dat dit haar niveau opkrikt (wat een wisselwerking oplevert) mogen we niet zomaar uitvlakken! Daarentegen kan het demotiverend werken om als hbo’er regelmatig te horen dat ‘die twee linker handen hebben en alleen met hun hoofd in de boeken zitten’. (ervaringsverhaal)
Niettemin word ik ook kriebelig van (pas afgestudeerde) hbo-v’ers die beginnen met een baan en zich dan ergeren aan het feit dat ze zo weinig verdienen. Aan de top van deze argumentenreeks staat: mijn vriend(in) heeft een economische hbo-opleiding gedaan en verdient vééél meer. Tja, dan ga je lekker een economische opleiding volgen…
Kort gezegd ben ik wat dit vraagstuk betreft meritocratisch ingesteld: beoordeling op merits, oftewel verdiensten. Als hbo’er zijn er bepaalde onderdelen van het vak die duidelijk in de aandacht staan. Werken volgens en invoering van richtlijnen vind ik persoonlijk een goed voorbeeld. We hebben prachtige richtlijnen, bijvoorbeeld voor ambulante compressie therapie. Maar over bijvoorbeeld het al dan niet aanbrengen van polstering doen zich in de praktijk schijnbaar heel verschillende meningen de ronde. Nu mag iedereen z’n eigen mening hebben, maar feiten zijn niet zo vrijblijvend. En dus is er één goede manier. Het adagium ‘iedereen heeft zo z’n eigen wijze’ mag voor mijn part de prullenmand in. En daar mag je van hbo-v’ers wat verwachten. Of beter: daar moet je wat van verwachten. Dus: wat gaan we doen met die enkel-arm index? Dat laat direct de mogelijkheid open dat mbo’ers óók op dat vlak gaan werken. Het gaat om competenties en die zijn niet per definitie gebonden aan een papiertje!
Ik denk dat hbo-v’ers duidelijk meerwaarde kunnen bieden. Maar dat is wél voor een flink deel van die hbo’er afhankelijk. Al de tijd die ondertussen verdaan is met geklaag over mbo’ers en hbo’ers en het verschil daartussen is eigenlijk een schande voor onze patiënten. Dus ik ga het hier denk ik maar eens bij laten.
cryptocheilus
18 december 2011
BrrrB (sorry).
In de verzorging zouden ook meer mogelijkheden geschapen moeten worden voor ‘excellentie’. In welke zin dan ook. Want in een gedwongen eenheidsworst kan niemand excelleren.De (die) nivellering zou aan banden gelegd moeten worden. Daar zijn mogelijkheden genoeg voor.
Bram Hengeveld
18 december 2011
you lost me. BrrrB?
In ieder geval zijn dergelijke mogelijkheden er plenty volgens mij. Maar als ik wat dat betreft een vinger moet wijzen is het klimaat binnen de verpleegkundige beroepsgroep niet lijkt uit te nodigen tot een dergelijke instelling. Dit komt mogelijk ook doordat er op de opleiding weinig op wordt ingezet, iets dat overigens aan het veranderen is (bijv. door het opzetten van honours programma’s)
Nu moet ik toegeven dat ik in een omgeving werk waarin de tijdsdruk relatief laag is.
Niettemin ben ik benieuwd naar de mogelijkheden die jij voor je ziet.
cryptocheilus
19 december 2011
De ‘doe maar normaal dan doe je al gek genoeg’-instelling van veel vpk’s is inderdaad een van de dingen waar ik op doelde. Ik heb er persoonlijk en gloeiende hekel aan als mensen met ambitie met een schuin oog aangekeken worden. Wat ik vaak zie gebeuren is dat ze dan die ‘drive’ op een gegeven moment verliezen. Zonde.
Daar zou dus wat management (HRM) betreft best meer nadruk op kunnen gelegd worden.
Maar, ja. Ik ben geen vpk, sta niet met mijn poten in die bagger en ouweh**r daarom waarschijnlijk ook maar een beetje in de ruimte.
Kijk maar uit dat ze de bovengrens niet gaan verlagen. Want dat gaat m.i. eerder gebeuren. Het tekort in de verzorging gaat nog een heel groot worden. Je kunt dan uit een grotere vijver vissen.
Bram Hengeveld
19 december 2011
agreed.
Annemiek
21 december 2011
Ik ken de verschillen niet helemaal van beide opleidingen, ben er nog een van de oude A. Ook hier raast het debad over Associates en BSN en wat het minimale ‘entry level’ zou moeten zijn raast al sinds de jaren ’60, dus succes ermee :)
Er is onderzoek dat aanwijst dat een hoger percentage BSN op de werkvloer leidt tot een vermindering van sterftegevallen, ik geloof dat het iets van 10% meer BSN opgeleidt 5% minder sterfte aanwees.
Ik heb mezelf altijd prima verpleegkundige gevonden, maar na het halen van mijn BSN gingen er toch wat oogjes open. Vooral door het grote beeld beter te zien, en mogelijkheden te zien hoe het beter kan. In de A opleiding had ik een hele goede ondergrond om in het ziekenhuis te werken, met heel veel praktijkervaring. Toen ik in de VS ging werken merkte ik dat ik een boel theorie miste, en dat heb ik destijds aangevuld met wat college klassen, hoewel ik dat BSN pas heel veel later kon afmaken.
In ons ziekenhuis maakt AS of BSN wat salaris betreft niks uit, het is allemaal hetzelfde, en we doen allemaal dezelfde examen na de opleiding. Dat geeft niet echt een stimulans om een BSN te doen. Met een BSN kun je hier wel weer andere dingen doen zoals thuiszorg.
Ik krijg het beeld van Nederlandse ziekenhuizen dat ze kant en klaar gestoomde nieuwe verpleegkundigen willen hebben, net zoals dat vroeger in de A gebeurde. Met al de praktijkervaring die je had kon je als verse gediplomeerde meteen aan de slag, zonder dat het ziekenhuis er meer aan hoefde te doen. Daar mogen ze wel eens vanaf stappen, want dat is gewoon niet mogelijk denk ik, met hoe de opleiding nu is.
Bram Hengeveld
21 december 2011
Altijd mooi, zo’n internationaal inkijkje :)
In principe is het mogelijk om op een gelijkende manier te worden opgeleid als vroegah de A was: het heet dan duaal (hbo) of BOL (vmbo). Je heb dan een contract en gaat daarnaast naar school.
peter
22 december 2011
“Ik denk dat hbo-v’ers duidelijk meerwaarde kunnen bieden. Maar dat is wél voor een flink deel van die hbo’er afhankelijk.”
Het gaat niet om individuele gevallen, maar om wat degene die hbo afgestudeerd zijn voor een meerwaarde hebben ten opzichte van mbo ers.
We kunnen altijd praten over individuen maar deze uitzonderingen bevestigen de regel.
Bram kun jij een opsomming geven waarom de hbo-v behouden zou moeten blijven en welke meerwaarde dat heeft ten opzichte van de mbo-v??
Peter
Bram Hengeveld
22 december 2011
Afhankelijk van de setting ben ik het niet helemaal met je eens wat betreft de individualiteit van de gevallen. Zeker op plekken waar überhaupt relatief weinig verpleegkundigen zijn is de individualiteit van de hbo-v’er in kwestie belangrijk. Enkele redenen waarom ik denk dat de hbo-v behouden met blijven heb ik reeds genoemd in de blogpost, zie ook mijn reactie onder het artikel op de nursing website. Daarnaast is er empirisch bewijs dat zaken als pijn en sterfte verminderen bij hoger geschoold personeel. Het niet behouden van de hbo-v is gewoon een absurd idee en die discussie ga ik niet eens voeren.