Teveel is nooit goed. (te weinig ook niet)

Geplaatst op24 augustus 2011

5


Eén op de drie patiënten van de afdeling Geriatrie gebruikt na vertrek uit het Erasmus MC minder medicijnen dan bij binnenkomst. Dat is geen zelfstandig doel, maar een gevolg van het streven naar een zo goed mogelijke levenskwaliteit.

Zo schrijft men in het blad van Erasmus MC.

Intoxicatie is één van de geriatriche reuzen en meer dan eens voorkomend door een waslijst aan medicatie (polyfarmacie), of een interactie met de levensstijl. Door een lithiumintoxicatie kan je heel erg in de war raken en van plastabletten droog je uit, als je niet genoeg drinkt. Overigens kan ook het te weinig gebruiken van medicatie een probleem zijn. NSAID’s, >65 jaar en géén maagzuurremmer is een slecht idee.

Een tijdje geleden kon u op Ars GeriatriCare lezen over mw. Denneboom, die op het onderwerp van medicatieveiligheid in de ouderenzorg promoveerde. Ze ontdekte dat het regelmatig voorkomt dat medicatie die eigenlijk beter níet samen voorgeschreven kunnen worden, toch samen in het pillenbakje beladen.

Denneboom, W., Dautzenberg, M. G., Grol, R., & De Smet, P. A. (2006). Analysis of polypharmacy in older patients in primary care using a multidisciplinary expert panel. The British journal of general practice : the journal of the Royal College of General Practitioners 56 (528), 504-510. [fulltext]

Een zgn. medicatiereview kan in potentie dus leed voorkomen, al is niet al het onderzoek hierover even positief. Zie bijv:

Pope, G., Wall, N., Peters, C. M. M., O’Connor, M., Saunders, J., O’Sullivan, C., Donnelly, T. M., Walsh, T., Jackson, S., Lyons, D., & Clinch, D. (2011). Specialist medication review does not benefit short-term outcomes and net costs in continuing-care patients. Age and ageing 40 (3), 307-312. [pubmed]

Het is natuurlijk de vraag in hoeverre dat onderzoek representatief is voor Nederland. In ieder geval hoeft het voorkomen van medicatiegerelateerde problemen niet héél erg high tech te zijn.

Lee, S. S. S., Schwemm, A. K., Reist, J., Cantrell, M., Andreski, M., Doucette, W. R., Chrischilles, E. A., & Farris, K. B. (2009). Pharmacists’ and pharmacy students’ ability to identify drug-related problems using TIMER (tool to improve medications in the elderly via review). American journal of pharmaceutical education 73 (3). [fulltext]

Het belang van ‘die andere arts’ is volgens een andere gerandomiseerd studie groot: een kwart van de gestopte gebruikelijke medicatie was een jaar na de review weer opgestart.

Lampela, P., Hartikainen, S., Lavikainen, P., Sulkava, R., & Huupponen, R. (2010). Effects of medication assessment as part of a comprehensive geriatric assessment on drug use over a 1-year period: a population-based intervention study. Drugs & aging 27 (6), 507-521. [Pubmed]

Misschien is het niet kosteneffectief, maar het lijkt me persoonlijk een ethisch onhaalbare zaak om die ‘iatrogene’ problematiek niet te willen voorkomen. Op het Erasmus MC timmert men aan de weg. Aan de verpleegkundige de schone taak om alert te zijn op de mogelijke bijwerkingen van medicatie.

Hoe goed doet u het op dat vlak? Kent u de ins en outs van alle pillen en poeders die u geeft? Indicatie en contra-indicatie? Interacties? (hier checkbaar!)