Via nursing.nl lezen we: ‘Verpleegkundigen moeten 25.000 euro teruggeven‘.
Een vriendelijke patiënt had nl. een (zo bleek later) winnend staatslot aan de verpleegkundigen geschonken van de afdeling Neurologie van het Medisch Centrum Alkmaar. Vette deontologische pech dus voor de verpleegkundigen, want de beroepscode stelt dat het geld niet aangenomen mag worden (pag. 6):

2.4 De verpleegkundige/verzorgende neemt geen persoonlijke giften en of geschenken aan.

En V&VN lijkt niet van de code te willen wijken. Wat hen siert, zo lijkt me. Mijn eerste reactie was evenwel: gut, wat flauw. Het ‘beleid’ (of de gewoonte) aangaande beloning van verzorgenden/verpleegkundigen heeft binnen de verschillende takken van de zorgsport nogal wat verschillende spelregels, zo is mijn indruk. Goed, de stelregel is dat niemand iets aanneemt, maar hoe vaak wordt die regel niet her en der geschonden met een reep chocolade, een snoepje of een kop koffie? Als de V&VN streng wil zijn, kan ik dat ook.
Als de regels helemaal rechtlijnig worden gevolgd, lijkt me dat het geld toekomt aan de vrijgevige patiënt (die ze overigens wel een miljoen had gegund). In ieder geval leverde een kleine overdenking een ander standpunt op dan mijn eerste reactie: Het kan in geen geval zijn dat de verpleegkundigen het geld alleen zouden opstrijken: verpleegkundigen zijn net zo goed afhankelijk van de andere zorgverleners en werknemers om hen heen op de afdeling, als vice versa. Wanneer een verpleegkundige goed werk kan afleveren, is dat in die zin dus een prestatie van het hele ziekenhuis. Ergo: het hele ziekenhuis heeft recht op de geldprijs, mochten ze deze houden.

Mijn idee: geef de patiënt het geld, met het advies dat giften aftrekbaar zijn van de belasting. (al geldt dat niet voor giften aan ziekenhuizen, maar goede neurologische doelen genoeg, lijkt me zo)